Met alles wat er in het leven kan gebeuren, wordt je toch elke dag weer wakker. En elke dag is opnieuw een kans om er weer iets moois van te maken. Je kiest ervoor om dat te doen, of je laat elke dag over je heen komen.

En kiezen voor het leven. Echt leven. Dat lijkt niet voor iedereen makkelijk. En vanuit een diep respect voor iedereen die leeft of dat misschien besloten heeft niet te doen, schrijf ik dit vandaag. Omdat het mij raakt, elke keer weer opnieuw en helaas deze week ook van dichterbij mocht ervaren. Ik hoop dat ik hiermee misschien 1 persoon kan raken, inspireren of helpen om door te gaan. In plaats het leven op te geven..

Omdat in sommige gevallen het leven te zwaar lijkt te zijn om te dragen. Het maakt dat je als omstander soms boos wordt, verdrietig wordt en niet kunt begrijpen dat het leven zo ondraaglijk wordt om dan zelf het heft in eigen handen te nemen.

Om te besluiten dat je de volgende dag niet meer wakker wil worden. Dat het misschien de beste keuze is, voor jezelf en voor iedereen om je heen.

En terwijl veel mensen het laf vinden, de makkelijk weg… denk ik dat je behoorlijk veel lef moet hebben om dit te ondernemen. Waarmee ik absoluut niet beweer dat dit de beste keuze is.

Integendeel. Omdat het leven ook een wonder is. Soms heeft het even tijd nodig.. maar je moet het die tijd wel geven…

Zelf heb ik nooit op het punt gestaan om het heft in eigen handen te nemen maar ik weet wel hoe het voelt om depressief te zijn. Dat elke dag een strijd is met jezelf en in jezelf. Dat je gewoon af en toe niet meer weet wat je moet doen om je ook maar iets beter te voelen. Om vol verdriet en een naar ongelukkig gevoel wakker te worden en niet weet hoe je deze dag dan in godsnaam weer door moet komen. Zoekt naar een lichtpuntje, maar deze gewoon niet ziet.

Ik snap dat, ik was ook op die plek. Ik was ook op de plek, dat ook ik dacht… hoe kom ik hier nou ooit doorheen. En af en toe maar te doen alsof het goed gaat, lachen, plezier proberen te maken.. Omdat je moe wordt van het verhaal wat je jezelf hoort zeggen steeds. Omdat je denkt dat mensen willen horen dat het goed gaat, in plaats van de waarheid.

Ik snap dat!

Het was een van de meest moeilijk tijden om door te komen. Om elke dag weer opnieuw die strijd aan te gaan. Om elke keer weer die tranen van mijn gezicht te vegen en toch weer door te gaan. Om geduldig te wachten op het moment dat dat ene lichtpuntje weer zichtbaar werd. En dan nog een puntje en nog een. Tot het moment dat de zon weer gaat schijnen.

En dat moment gaat komen. Dat moment komt voor iedereen. Alleen je moet soms geduld hebben. Het een kans geven om die zon weer te laten schijnen.

En ik weet dat er een heleboel mensen zijn die momenteel zich op die plek bevinden. Niet wetende hoe ze verder moeten. En misschien een uitweg zoeken. Die niet willen wachten tot het lichtpuntje.

Ik hoop dat als je dit leest, weet dat je niet alleen bent. Dat er veel meer mensen zijn op de plek waar je nu bent. Dat je niet faalt, en dat je het goed doet.

Je bent niet gek geworden. Je bent ECHT gewoon NIET gek geworden.

De periode waar je nu bent, de plek, de zwaarte en de leegte… het mag er even zijn. Jij mag er zijn. Accepteer het voor nu. Maar vanuit die diepte kun je hopelijk op die bodem ook de grond weer soms voelen onder je voeten.

Maar weet dat je het niet alleen hoeft te doen. Dat er echt mensen zijn die oprecht willen weten hoe het met je is en hoe je je voelt. Wat je dan ook voelt. En wat je eruit wil gooien. Elke keer weer opnieuw.

Dus mocht iemand het je nog niet gevraagd hebben vandaag:

Hoe gaat het nou echt met je?

En misschien kunnen we allemaal eens om ons heen kijken en oprecht eens vragen hoe het met de ander is. Wie weet ben jij net het lichtpuntje wat de ander zo nodig heeft.

Ik hoop dat als je hier mee worstelt, dat je hulp zoekt, omdat jij kostbaar bent en goed bent zoals je bent. Dat mensen om je heen echt willen dat je je beter gaat voelen.

En omdat de lichtpuntjes soms wat meer tijd nodig hebben… en ik hoop dat jij die tijd pakt om ze te gaan zien…

Oprecht hoop ik dat. Omdat ik weet dat het kan.

——

Bij deze wil ik voor iedereen die over dit onderwerp wil praten, graag aangeven dat je altijd welkom bent. Dat je altijd je verhaal mag doen. Ik wil graag weten hoe het met je is.